به همان میزانی که انسانها را دوست داریم و باورشان داریم در برابرشان آسیبپذیریم. مدتی پیش وقتی با اعضای خانواده مافیا بازی میکردیم متوجه این قضیه شدم. با اینکه سراسر این بازی بر مبنای دروغ، اتهام و قدرت متقاعد کنندگی طرفین است و همه شرکت کنندگان از قبل به این موضوع آگاه هستند ولی باز هم آسیبپذیریم. به نظرم جز در موارد نادر قابلیت تشخیص دروغ را نداریم و صرفا مبنا را بر این گذاشتهایم که این یا آن فرد به من دروغ نمیگوید. در واقع صرفا در برهههای مختلف تصمیم میگیریم آدمهای مختلفی را باور کنیم. مهمترین آموخته من از بازی مافیا این بود که همه میتوانند با متقاعدکنندگی زیاد دروغ بگویند و نباید بعد از بر افتادن پردهها تعجب کنیم. همه، حتی خود من.
برچسب:
نویسنده: کیانوش عابدی