عدد بزرگ

شروع کردن همیشه برایم سخت بوده. حالا میخواهد نوشتن مقاله و پروپوزال باشد یا جمع کردن لباسهایم از روی میز نهارخوری! انقدر شروع کردن را به تعویق می اندازم که دیگر هیچ مجالی نباشد و مجبور شوم در آخرین لحظه کار را شروع و تمام کنم. نمیدانم اگر این موهبت الهیِ توانایی تمام کردن کارها به بهترین نحو را نداشتم چطور تا امروز زنده میماندم. شاید هم این موهبت الهی نباشد. در واقع وجودش منجر به این تعویق انداختنهای طولانی میشود.

چرا نوشتم؟ چون یک هفته است میخواهم میز تحریرم را گرد گیری کنم ولی تنبلی میکنم. بهتر است موضوع پروژه بعدیم مسیرهای عصبی تنبلی در مغز و اصلاح آن باشد.

این روزها ماشین حساب دستم گرفتهام و هی ضرب در ضریبهای مختلف میکنم و از عدد "بزرگ" کم میکنم. کاش ضرب و تقسیمهای جواب بدهد.