آنگاه که دیوانه شدم
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
به نظرم آدمها 1 آن چیزی را که به آن باور دارند در بغرنجترین لحظات مثل اوج عصبانیت و ناراحتی به زبان میآورد. آن حقیقت تاریکی که همواره پس ذهنشان حرکت میکند و به آن توجه نمیکنند یا بلند ابرازش نمیکنند.
من آدم توجه کردن به تک تک کلمات در این لحظات هستم. تاریکترین حقیقتی که آدمها در آن لحظات به زبان میآوردند را حفظ میکنم و دیگر فراموش نمیکنم. شاید هرگز به این واقعیتها اشاره نکنم ولی توی ذهنم خودم آنها را آنالیز میکنم. کم کم نشانههای دیگری برای آن جمع میکنم. خودم را از نظر روحی برای آینده این واقعیتها در سکوت آماده میکنم.
+
نوشته شده در پنجشنبه ۸ مهر ۱۴۰۰ساعت 12:8 توسط تاکتیو
برچسب:
نویسنده: کیانوش عابدی