سالهاست زیر پرچم هیچ گروهی سینه نمیزنم. سالهاست طرفدار هیچکس نیستم. سالهاست خودمو اخلاق گرا میدونم.
پریشب که خبر فوت هاشمی رو شنیدم عمیقا متاثر شدم. با اینکه اصلا ازش خوشم نمیومد!
هاشمی کسی بود که همیشه بود. خیلی غیر قابل فوت. و خیلی یهویی مرد.
احتمالا تا 10 سال دیگه هیچ کدوم از اینایی که الان سرشون دعواست زنده نباشن. این اولین فوت ارکان واقعی نظام بود که درکش کردم. 10 سال دیگه اگه زنده بودم به شدت دوست دارم ببینم اوضاع مملکت چطوره. واقعیت اینه که هیچ تصور ذهنی ازین بابت ندارم!
پیوست: چیزی که این روزها ذهنمو مشغول کرده فیلم "هیشکی برای من هاشمی نمیشه" سال 76ئه. هرچقدر رهبری توی اون فیلم تواضع داره و از منظر تواضع حرف میزنه، توی این سالها خیلی خیلی نقش رهبری گرفته و موضع و کاریزماش عوض شده. این خیلی به چشمم اومد. خیلی زیاد.
برچسب:
نویسنده: کیانوش عابدی